Bracia Sisters – Patrick deWitt

bracia sistersJa western zawsze z otwartymi ramionami. Przywitam, obejmę, utulę do snu. „Bracia Sisters” to ponoć hołd złożony czarnym westernom, braciom Coen oraz Cormacowi McCarthy’emu. I tylko ten McCarthy mi tutaj nie pasuje. Bo o ile specyficzny sznyt Joela i Ethana Coenów (oraz inspirację nimi) miejscami wyczuwam, o ile westernu noir tutaj sporo, o tyle nie rozumiem w jaki sposób „Bracia Sisters” mieliby stanowić ukłon w stronę McCarthy’ego. Być może jestem w jakimś stopniu upośledzony i czegoś nie dostrzegam, ale idę w zaparte – nie ma tam McCarthy’ego. Poza tym wiecie, że krótkie streszczenie utworu, bądź jego rekomendację zamieszczaną najczęściej na tylnej okładce książki określa się blurbem? Ja się dopiero niedawno dowiedziałem, a wymądrzam się w tym miejscu tylko dlatego, byście nie wierzyli blurbom. I politykom. I właścicielom warsztatów samochodowych. Mnie możecie wierzyć, bo nie dostaję ani grosza za pozytywną opinię wystawioną książce. Za negatywną też zresztą nie dostaję. Do dupy z taką pasją. Wracając jednak do „Braci Sisters”, to tak się złożyło, że blisko połowę powieści przeczytałem w trakcie podróży międzymiastowej. I w sumie mam tylko jedną uwagę: dlaczego nikt mnie nie ostrzegł, że od tego tak dramatycznie boli szyja? Myślałem, że już nigdy nie będzie mi dane spojrzeć w górę. Morał z tej sensacyjnej historii jest taki, że „Bracia Sisters” skutecznie zajmują uwagę czytającego. Czym jeszcze się charakteryzują?

Czytaj dalej „Bracia Sisters – Patrick deWitt”