Kobiety – Charles Bukowski

Bukowski daleko nie szukał inspiracji dla postaci głównego bohatera swoich powieści. Sam był na tyle frapującą osobistością, że grzechem byłoby nie wykorzystać tego potencjału. Powierzchowna zmiana nazwiska na Chinaski nikogo nie zwiodła, ale też nie miała takiego celu. Zarówno „Kobiety” jak i pozostałe powieści Bukowskiego są w znacznej mierze autobiograficzne i to jest potężny atut, bo jeśli ktoś nie kojarzy kim był Charles, to już pokazuję i objaśniam, gdyż należy to nadrobić.
Henry Charles Bukowski jr, jak na poetę przystało, nazywał swojego penisa „purpurową cebulą”, nie znosił Myszki Miki, a pierwszy stosunek seksualny zaliczył w wieku 24 lat. Szczęśliwą wybranką, której podarował swoje dziewictwo była ważąca 150 kilogramów dziwka. Ja byłem pijany, ona też* – tłumaczy Bukowski. Dla uczczenia romantyzmu nocy, Charles po przebudzeniu posądził dziwkę o podprowadzenie mu portfela. Pewnie schowałaś go do cipy, masz tam dużo miejsca** – wspomina. Lubił wypić i poruchać. Na spotkaniach autorskich upijał się jak szpadel, bluźnił i groził obiciem mordy publiczności, a tej nigdy nie brakowało. Jednocześnie potrafił popłakać się na wspomnienie o dawno minionej miłości, taki uczuciowy dżentelmen z niego był. Fascynujący, barwny, z butelką w jednej dłoni i papierosem w drugiej. A jednocześnie atrybuty te w niczym nie umniejszały jego mądrości i wrażliwości. Zaskakujące.

Czytaj dalej „Kobiety – Charles Bukowski”